Przygootwań dużo, bo wreszcie trzeba było dom uprzątność, te wszystkie pajęczyny z kątów odkurzyć, okna, przez które niewiele było widać, umyć (ale od środka tylko, bo kiedy się za nie zabrałam, na zewnątrz zamarzał sprej na szybach - wiosennie bardzo:)), ciasta z udziałem dzieci upiec (Olcia prawie sama przygotowała babki cytrynowo-jogurtowe), jakieś zakupy zrobić. No i co chwilę nos Michasiowi czyścić, wizytę u lekarza z nim zaliczyć, więcej wydać w akptece niż na wszystkie pozostałe zakupy. Samemu się leczyć - ja domowymi sposobami, Jarek z wizytą na izbie przyjęć i antybiotykiem na zapalenie zatok.
Niestety zabrakło przygotowań bardziej duchowych - palmę poszła święcić nasza córeczka z babicią, bo my chorzy do kościoła się nie nadawaliśmy. Triduum Paschalne też nas w tym roku ominęło z podobnych zresztą względów.
W sobotę Jarek ze starszą naszą dwójką pojechał święcić święconkę i czekaliśmy na wizytę przyjaciół, którzy mieli przyjechać rano, ale różne wydarzenia, w tym odmówienie współpracy przez ich własne auto i to nie pod domem, a kilkadziesiąt kilometrów dalej, spowodowało, że dotarli w porze mocno kolacyjnej. Wizytę jednak trzeba było dobrze wykorzystać i tym sposobem spać poszliśmy grubo po północy,. Tej samej nocy przechodziliśmy na czas letni (a tu wiosny nawet z daleka nie widać) więc o wyspaniu mowy nie było. Pełna podziwu jestem dla Olci i dla Jarka zresztą też, bo wstali bladym świtem i pojechali na rezurekcję. Dumna jestem z naszej córeczki bo to jej pierwsza masza, gdzie w kościele przed 6 rano być trzeba, a ona sprawnie się wyszykowała, z mojej strony potrzebne było tylko zrobieie kucyka, i pojechała. Całą mszę bez marudzenia wytrzymała. Święta minęły nam mocno towarzysko, bo albo my byliśmy u rodziny, albo rodzina u nas. Oczywiście codziennie byliśmy na mszy, a w tym wszystkim w "lany poniedziałek" (u nas nie był lany) udało mi się nawet złapać 2 godziny drzemki w dzień, co prawie nigdy mi się nie zdarza.
Święta minęły nam błyskawicznie, a po ciastach zostały tylko dodatkowe kilogramy na stanie, głównie w okolicach brzuchów i bioderek.
czwartek, 4 kwietnia 2013
wtorek, 26 marca 2013
uszny problem i przedszkole
Michaś od kilku tygodni ma katar, duży katar, katar nieustający i męczący w dzień i w nocy. Nie będzie przesadą, jeśli powiem, że nos czyscimy po 100 razy dziennie. Nastąpił nawet pewien postęp i kiedy katar jest rzadszy udaje mu się trochę wysmarknac. Katar powoduje, że jest bardziej marudny, czasami też trochę kaszle i jest bladziutki. Czekalismy aż nosowy potwór minie, codziennie zapodajac jakieś medykamenty, jednak efektów trwałych brak. Kiedy już się wydawało, że wychodzimy na prostą, potwór wracał ze zdwojoną siłą. Tak więc wczoraj synek wraz z tatą udali się do pana doktora, żeby sprawdzić czy ten katar nie narozrabial. Prywatnie pojechali, bo na Fundusz nawet dodzwonić do przychodni rano się nie dało, a potem numerkow juz nie było. I na co idą te kolosalne składki' zabierane miesiac w miesiąc z naszych wynagrodzeń, ja się pytam. Chyba trzeba się rozejrzec za jakimś pakietem rodzinnym. No ale wracajac do tematu - dobrze, że pojechali, okazało się, że Michaś osluchowo jest w porządku, ale niestety uszy wymagają natychmiastowego leczenia. Zbiera się w nich płyn. Dostalismy sporo leków i mamy spróbować to wyleczyć. Jeśli nie pomoże (mam nadzieję, że pomoże) to po świętach laryngologa trzeba bedzie odwiedzić.
Michaś osiągnął wiek, który upoważnia go do spędzania czasu w miejscu pożądanym przez wielu pracujących rodziców. W związku z tym i my odwiedzilismy pewną placówkę edukacyjną, w której to juz teraz, oczami wyobraźni oczywiście, widzimy naszego synka. Michaś dzielnie zaniósł kartę zgloszeniowa do sekretariatu i podał pani sekretarce i na tym jego odwaga się skończyła, bo gdy poszlismy zobaczyć salę maluchow, interesował go tylko powrót do domu, co zakomunikował mi głosikiem bardziej cichym niż glos myszki. Ciekawe jak to będzie. Najpierw i tak musimy zobaczyc jego imię i nazwisko na liście szczesliwcow, którzy dostąpia zaszczytu zasilenia szeregu przedszkolaków. I dobrze będzie, jeśli się na tej liście znajdzie.
Michaś osiągnął wiek, który upoważnia go do spędzania czasu w miejscu pożądanym przez wielu pracujących rodziców. W związku z tym i my odwiedzilismy pewną placówkę edukacyjną, w której to juz teraz, oczami wyobraźni oczywiście, widzimy naszego synka. Michaś dzielnie zaniósł kartę zgloszeniowa do sekretariatu i podał pani sekretarce i na tym jego odwaga się skończyła, bo gdy poszlismy zobaczyć salę maluchow, interesował go tylko powrót do domu, co zakomunikował mi głosikiem bardziej cichym niż glos myszki. Ciekawe jak to będzie. Najpierw i tak musimy zobaczyc jego imię i nazwisko na liście szczesliwcow, którzy dostąpia zaszczytu zasilenia szeregu przedszkolaków. I dobrze będzie, jeśli się na tej liście znajdzie.
poniedziałek, 25 marca 2013
Zajecia dodatkowe
Ola lubi wszelkie nowości i ma wiele pomysłów jak spędzać wolny czas. Kiedyś dawno temu marzyła o balecie. Marzyła jeden rok, marzyła drugi i w końcu znalazłam zajęcia baletowe i kiedy utworzyła się mlodsza grupa dziewczę zaczęło ćwiczyć ten wymarzony, jedyny, fantastyczny balet. Pierwsze kilka lekcji zapał był wielki, potem malał, po zakupieniu stroju znowu wzrósł i tak tak sobie falowal. Ostatnio jednak przed każdym wyjściem na zajęcia narzekała, ze już nie chce chodzić. Ja jednak mówił am, ze jak się cos zaczęło to trzeba być wytrwałym i do końca roku szkolnego dochodzić będzie. Dziś jednak rozmawialiśmy z Jarkiem i stwierdzilismy, ze można zrezygnować, tym bardziej, że trzeba się sporo nagimnastykowac, żeby panna na zajęciach być mogła. Kiedy wróciła ze szkoły powiedzielismy, że rezygnujemy z zajęć. Pierwszą reakcją była radość. Potem jednak wróciła do tematu i powiedziałam, ze dobrze, ze nowego stroju nie kupiłam, bo bym pieniądze niepotrzebnie wydała. No i co? Dziewczę zdanie zmieniło, ona chce chodzić na balet, tylko strój mam kupić. Hahaha, nie ma tak dobrze. Umowilysmy się, że jak do wakacji nie będzie narzekania i nadal będzie chciała ćwiczyć to stroj , biały koniecznie, po wakacjach kupimy. I jeszcze systematycznego basenu na dodatek sobie zażyczyła.
No i lipa - matka wolnego mieć nie będzie;)
A dzisiaj Ola była pierwszy raz na kołku przyrodniczym w szkole i wróciła szczęśliwa i rozentuzjazmowana, bo takie fajne to kółko, a jej grupa quizz wygrała.
Czasami nadążyć nie mogę, nie wiem jaki drobiazg spowoduje zmianę zdania, bo zapał na poczatku zawsze jest.
No i lipa - matka wolnego mieć nie będzie;)
A dzisiaj Ola była pierwszy raz na kołku przyrodniczym w szkole i wróciła szczęśliwa i rozentuzjazmowana, bo takie fajne to kółko, a jej grupa quizz wygrała.
Czasami nadążyć nie mogę, nie wiem jaki drobiazg spowoduje zmianę zdania, bo zapał na poczatku zawsze jest.
niedziela, 24 marca 2013
wypadek
Michaś ciagle gna, wszystko robi w biegu, od rana do późnego wieczora w naszym domu slychac tupot nóżek o podłogę. Do tego pomysłów ma milion na minutę, buduje najprzeozniejsze konstrukcje z krzeseł, koców, znosi do salonu klocki, samochody, książki itd. Do tego jest mocno nieuważny, obiera punkt i do niego pędzi nie zwracając uwagi na przeszkody. Na efekty nie trzeba długo czekać, bo albo nie wyrobi się na zakręcie i walnie czołem o kant przy drzwiach i śliwa na pół czoła, albo przewroci się na schodach i ma siniaki na kolanach. A w piątek zaczepił o jakiś przedmiot leżący na dywanie i z całym impetem uderzył w kant krzesła, które chwilę wczesniej ustawił przy ścianie. Efekt? No proste. Rozcięty policzek, lejaca się krew, a potem siniak. Dobrze, że rana powierzchowna i nieduża i zęby wszystkie zostały nienaruszone. Ale co przezylismy to nasze.
Apel zatem mam: SYNU OSTROZNIEJ!
Apel zatem mam: SYNU OSTROZNIEJ!
piątek, 22 marca 2013
kolejny krok ku dorosłości
Olusia staje się coraz dojrzalsza dziewczynką. Ostatnio osiągnęła kolejny etap, a mianowicie zaczela utrzymywac porzadek w swoim pokoju, na bieżąco odklada używane rzeczy na miejsce i cieszy się z osiągniętego efektu. Niewątpliwie spore znaczenie miało entuzjastyczne pochwalenie jej przeze mnie kiedy pierwszy raz naprawdę ładnie posprzatala. Twierdzi, ze jej pokój jest najczystszym miejscem w domu i muszę pokornie przyznać, ze ma rację, bo nieład nam się wkradł. Jego głównym twórcą jest Michaś, który działa z prędkością odrzutowca, wszystko go interesuje, wiec opróżnia szuflady, a do posprzatania zapału mu nie wystarcza. Ja natomiast nie jestem w stanie być wszędzie na raz i wszystkiego pilnować. Dodatkowo dom wymaga generalnych porządków, ze o odmalowaniu wysmarowanych ścian nie wspomne. A wracając do tematu głównego to panienka nasza poszła nawet krok dalej i zaczęła dostrzegać bałagan u Michasia i twierdzi, że nie mogłaby żyć wśród porozrzucanych zabawek. Szkoda tylko, ze nie wpadła jeszcze na pomysł, żeby posprzatac i u brata. Może powinnam ją trochę ukierunkować?:-) Wczoraj rozdzielała funkcje poszczególnym domownikom na sobotnie porządki, ale nie dotarlismy do jej zadania, może zamierza spocząć na laurach i jutro odpoczywać, w końcu porządek u siebie ma:-) Mam nadzieję, że to umiłowanie ładu nie jest chwilowym epizodem, a trwała zmianą.
czwartek, 21 marca 2013
wiosno gdzieś ty?
Wstalam dziś o poranku, żeby wyszykowac córkę do szkoły, a konkretnie przygotować kanapki i zrobić fryzurę, no i zrobić krzyżyk na czole przed wyjściem do szkoly. Całą resztę panna wykonuje sama, łącznie z przygotowaniem i zjedzeniem śniadania. Ja codziennie wstaje i wykonuje te drobne czynności, żeby panienka nie czuła się opuszczona i jako pierwszoklasistka miała jeszcze poczucie troskliwej opieki rodzicielskiej, ale generalnie stawiamy na samodzielność. Wstalam i poszlam najpierw do łazienki, która okien nie ma wiec nie zaznajomilam się z dzisiejszą aurą. Całą białą prawdę zobaczyłam otwierając lodówkę, stojącą przy kuchennym oknie. Katem oka ujrzałam ośnieżone gałązki wierzb i piękny zimowy krajobraz. No nigdzie ta wioosna, gdzie te zielone główki roslinek wychodzące nieśmiało z ziemi, gdzie słoneczko? Kiedy nadejdzie czas grzebania w ziemi? Lżejszych ubrań i spacerow?
A zmieniając temat - Tymus obudził się dziś kolo 4 rano na jedzenie, zjadł i przysnał mi na ramieniu. Kiedy odlozylam go do lozeczka, zaczął się kręcić, otworzył oczka i wpatrujac się we mnie zaczął się pięknie uśmiechać. Promieniala mu cała twarz. Słodkie to było:-) taka radość o czwartej nad ranem:-) zabrałam go jeszcze do siebie, żeby go poprzytulac. Jarek niestety chory, spał na dole żeby nie budzić nas kaszlem i dmuchaniem nosa. Biedaczek.
A zmieniając temat - Tymus obudził się dziś kolo 4 rano na jedzenie, zjadł i przysnał mi na ramieniu. Kiedy odlozylam go do lozeczka, zaczął się kręcić, otworzył oczka i wpatrujac się we mnie zaczął się pięknie uśmiechać. Promieniala mu cała twarz. Słodkie to było:-) taka radość o czwartej nad ranem:-) zabrałam go jeszcze do siebie, żeby go poprzytulac. Jarek niestety chory, spał na dole żeby nie budzić nas kaszlem i dmuchaniem nosa. Biedaczek.
niedziela, 17 marca 2013
dziesięć tygodni
Dziś mija 10 tydzien od narodzin naszego najmłodszego synka. Maluch juz tak się wtopil w naszą rodzinę jakby był od zawsze. Z noworodka, który tylko śpi, je i zapełnia kolejne pieluchy - duuuzo pieluch,, zrobił się juz całkiem kontaktowym chlopczykiem. Uśmiecha się radośnie na nasz widok, reaguje na glos i szuka jego źródła, odpowiada po swojemu kiedy do niego mówimy. pierwsze agu pojawiło się 25 lutego i od tej pory jest go coraz więcej. Kiedy synus jest w dobrym humorze fika intensywnie nóżkami i raczkami z radosna miną. Lubi kąpiele,ale woda musi być cieplutka, z tymże kąpiel go nie wycisza,wręcz przeciwnie, chociaż ostatnio widać, że zaczyna się przyzwyczajac do wieczornego rytuału. Potrafi sam zasnąć, chociaż gdy ma gorsze chwile trzeba go zachustowc, żeby się wyciszyl. Czasami zamotany w chustę odkurza razem ze mną dom:-) czasami sposobem na sen jest ułożenie go na brzuszku. Często w tej pozycji klade go po karmieniu w przypadającym kolo piątej rano i dzięki temu budzi się po ósmej. W nocy zdarza mu się spać siedem godzin ciągiem, choć zwykle jest krócej. Jest dzieckiem pogodnym, choć nie można powiedzieć, że nie absorbujacy bo lubi towarzystwo. Do ostatnich umiejetnosci nalezy wysowanie jezyczka, tak jakby sie oblizywal. W ostatnim czasie zaczely tez intensywnie pracowac jego slinianki i czesto widac na ustach spieniona sline. Ma wysypkę na policzkach, której nie możemy się pozbyć, ale ja restrykcyjnej diety nie stosuję, wiec znalezienie przyczyny jest zbyt trudne. Problemem jest też ropiejace lewe oczko, obawiam się, ze trzeba się będzie z nim wybrać do lekarza. Ale to wszystko są drobiazgi przy ogromie miłości i radości jaki wniósł do naszej rodziny. Jest prawdziwym darem od Boga, bardzo nas ubogaca :-)
Subskrybuj:
Posty (Atom)