środa, 30 października 2013

Bilans Tymcia

Tymcio ma prawie 10 miesięcy. Wczoraj byliśmy na bilansie i nasze najmłodsze dziecię zostało zważone, zmierzone i obejrzane. Wyniki są następujące:
waga 9,040 kg.,
wzrost 74,5 cm.,
ciemię jeszcze nie zarośnięte,
zębów 7 szt. - gryzą;)
pełza jak zawodowy żołnierz,
raczkuje coraz sprawniej (do niedawna tylko na miękkich powierzchniach, obecnie wszędzie),
staje przy meblach,
usiłuje się przy nich przesuwać,
tańczy,
śpiewa i gada po swojemu,
kiedy coś mu się nie podoba albo chce zwrócić na siebie uwagę krzyczy,
uwielbia się przytulać,
fascynują go schody, kiedyś skorzystał z mojej nieuwagi i wdrapał się na 6 stopień,
kocha swoje rodzeństwo, zwłaszcza Olcia jest jego idolką:) Michaś trochę mniej bo zdarza mu się być nieostrożnym w stosunku do Tymcia,
ząbkowanie przechodzi dosyć boleśnie, często budzi się w nocy, zdarza się 10 nocnych pobudek,
lubi jeść - do niedawna banan wywoływał pisk radości, teraz trochę się przyjadł,
nie lubi być w jednym miejscu (pewnie dlatego mając niespełna 7 miesięcy nauczył się sprawnie pełzać),
jest bardzo towarzyski, cieszy się do innych osób, nawet jeśli ich nie zna,
pod koniec sierpnia miał przekłuty kanalik łzowy, bo oczko mu ropiało, teraz już nie ma z nim problemu,
lubi wyglądać przez okna i jeździć samochodem,
zdarza się, że wykazuje zainteresowanie bajką kiedy starsze rodzeństwo jakąś ogląda,
wszystko pakuje do buzi, dziś wyjął "pendrajwa" z wieży i chciał go skonsumować.
Jest pogodnym, radosnym i ciepłym dzieckiem z loczkami i niezwykłymi oczami:)

Michaś przedszkolak

Wraz z końcem sierpnia Michaś uczestniczył w dwóch dniach adaptacyjnych w przedszkolu. Spotkania były krótkie - dwugodzinne. Pierwszego dnia byłam razem z nim, chętnie uczestniczył we wszystkich zajęciach, ale niepewnie zerkał w moją stronę i był stremowany. Drugiego dnia maluchy zostały bez opieki rodziców. Synek dzielnie został (uprzednio przeze mnie przygotowany i z obiecaną nagrodą), kiedy po określonym czasie wróciłam do przedszkola dzieci były na placu zabaw. Michaś bawił się w piaskownicy, ale kiedy mnie zobaczył jego integracja z rówieśnikami się zakończyła, ważna byłam już tylko ja.
Trochę się obawiałam jak to będzie we wrześniu. Pierwszy dzień przedszkola Michaś rozpoczął dość entuzjastycznie, choć kilka razy upewniał się, że po niego przyjdę. Kiedy po obiedzie go odbierałam, mocno się przytulił i powiedział, że tęsknił i w przedszkolu było fajnie. Na pewno można było usłyszeć rumor kamieni spadających z mojego serca:)
Kolejne dni przyniosły coraz większą miłość Michasia do przedszkola (chociaż czasami zdarza mu się pytać czy po niego przyjdę). Nawet w weekendy chce tam iść:)
Jeden jedyny raz zakręciła mu się łezka, kiedy go rano odprowadzałam.
Teraz jest już starym przedszkolakiem;)
Ma za sobą pasowanie, pierwszą wycieczkę, do której podszedł z dużą rezerwą, a największą atrakcją była podróż autokarem i siedzenie razem z Antosiem, jednym z dwóch najlepszych Michasiowych kumpli, odebranie go przez mamę kumpla Stasia, badania logopedyczne i wiele przedszkolnych atrakcji.
Teraz ma zapalenie oskrzeli i siłą rzeczy jest wyłączony z przedszkolnego życia. Ciekawe jaki będzie powrót po ponad tygodniowej nieobecności.

samokrytyka

Stając w prawdzie przed samą sobą muszę ze wstydem przyznać, że niestety brak mi systematyczności. Buuuu
Niestety cecha ta w całej pełni ukazała się nie tylko w prowadzeniu bloga (a raczej prawie nie prowadzeniu) ale widać ją też było w pajęczynach panoszących się w naszym domu.
Czeka mnie wiele pracy - pracy nad sobą.

sobota, 6 lipca 2013

Tymuś ma pół roku

Nasze najmłodsze dziecię skończy dziś pół roku. Zmienił się ten nasz skarb bardzo. Kolejne umiejętności gonią jedna drugą. Pewnie niedługo matka dziecka nie dogoni:-) Dziecina sprawnie się obraca z pleców na brzuch i odwrotnie, obraca się wokół własnej osi, podnosi pupę do góry i próbuje pełzać. Na kanapach i łóżkach już od dawna nie pozostaje bez nadzoru. Jego stałym miejscem pobytu w ciągu dnia jest mata lub koc rozłożone na podłodze. Jednak przy chodzeniu trzeba zachować czujność, bo synuś turla się po całej podłodze. Wystarczy chwila krótsza niż mgnienie oka a Tymcio jest metr od granic koca. Z radości, leżąc na brzuchu, klepie dłonią w podłogę i się śmieje. Radosny z niego chłopak. Śmieje się do ludzi i do zabawek. Największą radość wywołuje u niego Olcia. Wystarczy, że znajdzie się w jego pobliżu, a on śmieje się w głos. Lubię patrzeć jak dzieci się wspólnie tulą, czasami te starsze kładą się koło Tymcia i z czułością się do niego uśmiechają, a on z uśmiechem na ustach uważnie się im przypatruje. Słodkie to jest bardzo:-)
Tymuś sprawnie chwyta przedmioty, chętnie bawi się zabawkami i coraz większe zainteresowanie wykazuje pilotami, telefonami i wszystkim innym co aktualnie trzymamy w dłoniach.
Lubi muzykę, nawet kiedy ja mu śpiewam uśmiecha się szczęśliwy. Jest towarzyski, lubi słuchać innych i sam też dużo i często mówi. Językiem elfów oczywiście:-)  zasada jest jedna - w czasie rozmowy trzeba z nim pozostawać w kontakcie wzrokowym, bo jak nie to się denerwuje. Czasami rozśmiesza mnie, bo trzyma zabawkę lub smoka w ręku, przypatruje się z  uwagą i gada jak nakręcony.
Lubi ssać pierś, kciuki, zabawki - zwłaszcza ulubionego motylka, nie pogardzi też palcem u stopy - swojej oczywiście, bo innych nikt mu nie daje. Nadal jest dzieckiem piersiowym. W ostatnich dniach zaczęłam zapoznawać go z nowymi smakami, ale są to ilości śladowe. Wykazuje coraz większe zainteresowanie tym co jemy. Zaskoczył mnie ostatnio, bo kiedy go karmiłam piersią sama jadłam wafelka, nagle Tymcio oderwał się od piersi, patrzył na wafla i płakał, żeby i jemu dać i wcale do piersi nie chciał wrócić. Dopiero kiedy wafelka zabrałam z pola widzenia dziecko wróciło do ssania:-) To oczywiście jeszcze nie wszystko, bo łapie też za rękę z lodem, kanapką lub piciem i ciągnie mocno do siebie z szeroko otwartą paszczą:-)
Jakiś miesiąc temu nabyliśmy smoczek, bo Tymek zaczął ssać kciuki. Smoczek jest jednak bardziej gadżetem do rzucania, zabawy i gadania niż do ssania. Najlepiej jednak ssie się kciuka. Martwi mnie to nieco i wszyscy kciuka z buzi ciągle mu wyciągają.
W nocy sypia różnie, ale poniżej dwóch pobudek nie schodzi, w ciągu dnia też ostatnio łapie raczej tylko krótkie drzemki. Pewnie dlatego, że tyle jest do zobaczenia i do zrobienia:-)
Cudowne jest to nasze dziecko. A do tego wszystkiego jeszcze słodki niemowlęcy zapach i miękkie ciałko idealne do przytulania :-)


czwartek, 18 kwietnia 2013

Moi słowotwórcy:)

Olusia rankiem ubierała się do szkoły. Z daleka wypatrzyłam czarne drobinki na jej skarpetach, więc zapytałam co to jest, a ona przypatrzywszy się skarpetom odpowiedziała:
-prochy.
O paprochy oczywiście chodziło:)

Michaś ostatnio wszystkich zapewnia o swoich gorących uczuciach, najwięcej jednak tych słodziakowych wyznań trafia do mnie. I tak po wielokroć słyszę:
Mamo kocham Ciebie na świecie! Co w tłumaczeniu brzmi: Mamo kocham Cię najbardziej na świecie.

Michaś wszedł na kolejny poziom zachwytów i ostatnio na wiadomość, że skończyłam odkurzać, usłyszałam:
Super! Cudownie!

Dziś Michaś chciał poczęstować Tymusia lizakiem. Na szczęście najpierw zapytał mnie o pozwolenie. Tłumaczyłam mu, że Tymuś jest malutki i nie może jeść lizaków. Michaś przyjrzał mu się uważnie i stwierdził, że Tymuś duży jest, ale lizka mu już nie proponował.


środa, 17 kwietnia 2013

wyniki rekrutacji

Są już, są!:-) Są wyczekiwane wyniki naboru do przedszkola. Wyniki pozytywne :-)  Nasz starszy synek od września zasili przedszkolne szeregi. Towarzystwa będzie mu dotrzymywało kilku kolegów, których zna i lubi. Strzeżcie się panie nauczycielki! Kiedy zobaczylam jego imię i nazwisko na liście z radością mu pogratulowałam i uscisnelam prawicę:-)  w końcu to poważny krok naprzód. Nasz maly duży synek. Tylko jak to będzie, jak to będzie?

wtorek, 9 kwietnia 2013

miszmasz

Tymus jak zasnął w sobotę wieczorem, tak obudził się w niedzielę koło 7 rano. Po drodze miał dwie pobudki na jedzenie, z których jedna była spowodowana przeze mnie, bo przenosilam go z wózka do łóżeczka. Za to w ciągu dnia spał niewiele i humor też mu niezupełnie dopisywał.
Niedzielnym popołudniem pojechalismy w odwiedziny do mojego kuzyna i poprosilismy go o przyjęcie duchowej opieki nad naszym najmłodszym dzieckiem. Tym oto sposobem Tymuś ma juz chrzestnych, że tak powiem, zatwierdzonych. Teraz zostało tylko odwiedzić kancelarię parafialną, dopełnić formalności i czekać na chrzest, który mamy ustalony na ostatnią niedzielę kwietnia.
Nie ukrywam, że wybór chrzestnych był dla nas pewnego rodzaju wyzwaniem, bo osoby z najbliżej rodziny zostały już wykorzystane przy starszej dwójce:-)  ale wybór uważamy za bardzo dobry i jedyny słuszny:-)  Największą niespodziankę zrobiła mi przyszła matka chrzestna - bardzo bliska mi koleżanka, która powiedziała, że miała nadzieję, że to ona zostanie chrzestną :-)  wzruszyla mnie tym bardzo:-) 
Wreszcie nieśmiało puka do nas wiosna i powoli topi te zwały śniegu. Korzystając ze sloneczka wyszlismy wczoraj całą naszą gromadą (bez taty, bo w pracy) na podwórko. Założeniem było godzinne oddychanie świeżym powietrzem, ale rzeczywistość zmusiła nas do skrócenia tego czasu. Okazało się, że pod śniegiem jest lodowata woda, duuużo lodowatej wody. Prawda wyszła na jaw gdy poszlam pomoc Michasiowi stojacemu w śniegu i moja stopa została zalana płynnym lodem. Uznalam więc, że dobrze byłoby sprawdzić zawartość dziecięcych butów. Okazało się, że buty oprócz stóp i rajstop, zawierały też ciecz, która, co prawda nagrzala się juz od ciepłego ciała, ale  mile widziana nie była. Dziś Olenka poszła do szkoły w kaloszach i mam nadzieje, że stopy jej nie zamarzną.

A u Jarka w pracy dziś dzień "zero", że tak powiem, więc wczoraj nie wrócił z pracy. Wieczór wczorajszy upłynął nam we czworo iprzy czym starsze dzieci zrobiły mi miłą niespodziankę, a mianowicie Michaś usunął z Olusia w jej łóżku. Przeniósłam go, kiedy Tymus już zasnął i miałam luz:-)